ตอนที่ 177 - ไป๋เฮ่าเทียนต้องหน้าแตก

ตอนที่ 177 ไป๋เฮ่าเทียนต้องหน้าแตก

อีกทั้งผักและธัญพืชที่ปลูกเองยังกองสูงลิ่ว โกดังภายในมิติไม่เคยว่างเปล่าเลยสักครั้ง

หากไม่ใช่เพราะตนมีธุระรัดตัว คงอยากจะไปทั่วทุกแห่งหนเพื่อกวาดของจากคลังของไอ้พวกญี่ปุ่นให้เรียบ

หลี่จื่อเหยียนดูเหมือนกำลังหวนนึกถึงอดีต “วันนั้นที่สังหารไอ้พวกญี่ปุ่น แม้จะฆ่าได้อย่างสะใจ แต่สุดท้ายพวกเราก็เสบียงหมดกระสุนเกลี้ยง

คงเป็นเพราะสวรรค์ยังไม่ทอดทิ้งเรา สุดท้ายจึงมีกำลังเสริมเข้ามา ทำให้พวกเรามีโอกาสถอนตัว

หากรู้เร็วกว่านี้ว่าไอ้พวกญี่ปุ่นห่วยแตกขนาดนั้น พวกเราน่าจะยกพวกไปมากกว่านี้สักหน่อย...”

คำพูดที่ยังพูดไม่จบ ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเป็นเรื่องอะไร

ไป๋เฮ่าเทียนเองก็เจ็บใจ โอกาสดีถึงเพียงนั้นเขากลับฉวยไว้ไม่ได้