กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 167 ความหวังท่ามกลางความอดอยาก
ชายฉกรรจ์ที่ดูรวดเร็วว่องไวคนหนึ่ง กลับถูกบีบคั้นจนใบหน้าแดงก่ำ
เหล่าทหารหยิบเอาพวกบิสกิตและอาหารกระป๋องออกมาจากตัวไอ้พวกญี่ปุ่น
ต่างตะโกนเรียกกันอย่างตื่นเต้น “หิวมาตั้งนาน ในที่สุดก็ได้กินอะไรบ้างแล้ว”
พวกเขารู้ดีถึงความเข้มงวดของวินัย ที่จะไม่แตะต้องแม้แต่เข็มหรือด้ายของประชาชน
แต่ของพวกนี้ตอนนี้เป็นของไอ้พวกญี่ปุ่น แบบนี้ไม่ถือว่าละเมิดวินัยใช่ไหม
หิวจนไม่มีทางเลือกจริงๆ จำเป็นต้องรองท้องก่อน
พวกเขาจะหิวจนเป็นลมไม่ได้ ไม่งั้นจะเพิ่มความลำบากให้กองทัพ
ทุกคนต่างรีบกินกันอย่างหิวโหย ราวกับไม่ได้กินอะไรมาหลายร้อยปี
เมื่อพอมีอะไรตกถึงท้องบ้าง จึงยอมเก็บของที่เหลืออย่างเสียดาย แล้วออกไปจัดการสนามรบต่อ