กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 162 การซุ่มโจมตีอีกครั้ง
พยายามสลัดการติดตามของศัตรู
ถ้าเป็นคนทั่วไปอาจจะถูกเขาสลัดหลุดไปได้จริง ๆ
แต่ใครใช้ให้เขาโชคร้ายมาเจอกับหลี่จื่อเหยียนกันเล่า เพียงแค่ชั่วพริบตาก็ถูกหลี่จื่อเหยียนจับตัวได้
จากนั้นก็ประเคนตบหน้าไปหลายฉาด ต่อด้วยเตะต่อยไม่ยั้ง
ไอ้พวกญี่ปุ่นถูกหลี่จื่อเหยียนเตะไปมาเหมือนลูกบอล
เดี๋ยวก็กระแทกเข้ากับลำต้นไม้ที่แข็งแรง จนห้าอวัยวะตันหกอวัยวะกลวงปั่นป่วนไปหมด
เดี๋ยวก็ถูกนางเตะกระเด็นไปไกลจนตัวหมุนกลิ้งกับพื้น
ใบหน้าของไอ้พวกญี่ปุ่นกลายเป็นเนื้อเละจนดูไม่ได้ ร่างกายราวกับตุ๊กตาผ้าขี้ริ้ว ดูแล้วลมหายใจออกมากกว่าเข้า
หลี่จื่อเหยียนเตะเข้าที่คอของมัน “กร๊อบ” เสียงหนึ่ง ไอ้พวกญี่ปุ่นก็จบสิ้นชีวิตอันแสนสั้นของมันลง