กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 158 ไอ้ทหารญี่ปุ่นโผล่มา
สายตาที่พวกเขามองหลี่จื่อเหยียนในตอนนี้เต็มไปด้วยความซาบซึ้งและเลื่อมใส
พวกเขาปฏิญาณในใจว่า ต่อจากนี้ไปจะต้องจงรักภักดีต่อคนผู้นี้
ขอแค่ไม่ให้พวกเขาทำเรื่องชั่วช้าเลวทรามก็พอ
เรื่องจะให้ไปรบกับไอ้พวกญี่ปุ่นไม่ต้องพูดถึง พวกเขาจะสู้จนกว่าจะตายกันไปข้างหนึ่ง
หลี่จื่อเหยียนหาสมุดมาเล่มหนึ่งเพื่อจดบันทึกนิสัยและความถนัดของเด็กแต่ละคนเอาไว้
เธอสอนตามความถนัด แต่ทว่าการสอนวิชาการต่อสู้นั้นให้ความเสมอภาคเท่าเทียมกันทุกคน
คนที่พาออกมาจากสลัมบางคนอายุมากหน่อยก็สิบเจ็ดสิบแปดปีแล้ว
ในนั้นมีคนที่อ่านออกเขียนได้อยู่ด้วย
หลี่จื่อเหยียนจึงให้คนนั้นสอนเด็ก ๆ เรียนหนังสือ