กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 144 การจัดการบาดแผลเชิงโต้ตอบ
เขาลากฝีเท้าอันหนักอึ้ง พยายามวิ่งออกไปให้ไกลที่สุดเท่าที่จะทำได้
“หยุดอยู่ตรงนั้น!”
“หยุด!”
“ถ้ายังไม่หยุดจะยิงแล้วนะ”
“หัวหน้าไป๋ พวกเราแค่ต้องการเป็นมิตรกับคุณอย่างจริงใจ ไม่ได้คิดจะทำร้ายอะไรคุณเลย
ขืนเป็นแบบนี้ต่อไป คนที่จะเดือดร้อนก็มีแต่ตัวคุณเอง
เพียงแค่คุณวางปืนแล้วเดินออกมา คุณก็จะเป็นสหายที่ดีของจักรวรรดิเรา”
อีกฝ่ายตะโกนสุดเสียง
“ไอ้พวกญี่ปุ่น มัวแต่ฝันหวานอะไรของแม่แกอยู่กัน เราจะสู้กันจนกว่าใครฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งจะตายไปข้างหนึ่ง!