ตอนที่ 113 - พิษกำเริบจนสิ้นลม

ตอนที่ 113 พิษกำเริบจนสิ้นลม

ไป๋เมี่ยวมองดูเขาด้วยความเหยียดหยามเต็มใบหน้า คล้ายกับมองว่าเขาเป็นคนไร้น้ำยา

สีหน้าของหลี่หยางเฉยเมย “นังแพศยา พูดจาเสียสวยหรูราวกับเป็นหญิงแพศยาผู้รักนวลสงวนตัวอย่างนั้นแหละ”

เธอสวมเขาให้ฉันมาตั้งนานแล้วไม่ใช่หรือไง?

ตลอดหลายปีที่ผ่านมานี้ ฉันปฏิบัติต่อเธอไม่ดีพอหรือยังไง?

ฉันแทบอยากจะควักหัวใจออกมาให้เธอ แต่เธอกลับปฏิบัติกับฉันเช่นนี้

เธอต้องการอะไรแค่เอ่ยปากมา ต่อให้ต้องวิ่งวุ่นจนขาแทบหัก ฉันก็พยายามหามาให้เธออย่างเต็มที่

เงินที่ฉันใช้ไปกับครอบครัวเธอและตัวเธอเท่าไหร่ เธอยังไม่รู้อีกหรือยังไง?

โดยไม่พูดถึงว่าจะต้องกตัญญูรู้คุณอย่างไร แต่อย่างน้อยก็น่าจะอยู่กันอย่างสงบสุขไม่ใช่หรือ!

แต่สุดท้ายแล้ว เธอทำอะไรลงไปบ้าง?