ตอนที่ 102 - รอศัตรูเข้าสู่พื้นที่อันตราย

ตอนที่ 102 รอศัตรูเข้าสู่พื้นที่อันตราย

หลี่จื่อเหยียนเงยหน้ากวาดสายตามองไปรอบ ๆ เพื่อหาต้นไม้ใหญ่ที่สามารถใช้หลบซ่อนตัวได้

เนื่องจากเป็นช่วงฤดูใบไม้ร่วง ลำต้นของไม้ส่วนใหญ่จึงเหลือเพียงกิ่งก้านโดดเดี่ยว

ยังมีต้นไม้จำนวนน้อยที่ยังคงเขียวขจีอยู่

หลังจากครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็รีบเลือกต้นหนึ่งแล้วปีนขึ้นไปอย่างทุลักทุเล

เธอใช้ทั้งมือและเท้าคล่องแคล่วราวกับลิง

เพียงไม่กี่อึดใจก็ปีนขึ้นไปถึงง่ามไม้ได้สำเร็จ

เธอเอื้อมมือไปหักกิ่งไม้จากระยะไกลมาสองสามกิ่ง

สองมือขยับไม่หยุดเริ่มลงมือถักสาน

ในชั่วพริบตาหมวกฟางใบหนึ่งก็สร้างเสร็จ