กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 97 ยาสร่างเมา
เธอที่อยู่ตรงนี้กลับพูดจาโอ้อวดอย่างไม่อายปากว่าตัวเองไม่ขาดเงิน คิดแล้วมันน่าโมโหจริง ๆ!
ในยุคสาธารณรัฐจีน ความแตกต่างระหว่างคนจนกับคนรวยนั้นชัดเจนมาก คนรวยต่างใช้ชีวิตกันอย่างสุขสบายจริง ๆ
มีบ่าวไพร่รายล้อม แม้แต่อาหารที่คนรับใช้กินยังดีกว่าชาวบ้านที่ยากจน
หลายครอบครัวยังเลี้ยงคนเฝ้าบ้านและคุ้มกันไว้ ตระกูลไหนบ้างล่ะที่จะไม่มีปืนสักสองสามกระบอก
แต่ก่อนพวกเขามีไว้ป้องกันขุนศึกและโจร
ตอนนี้ต้องป้องกันไอ้พวกญี่ปุ่น
โสม เขากวางอ่อน หูฉลาม และรังนก มีกินทุกวัน
เงินทองในมือถูกใช้จ่ายไปราวกับสายน้ำโดยไม่รู้สึกเสียดายสักนิด
แต่ชาวบ้านที่ยากจนล่ะ แค่ได้กินหมั่นโถวแป้งขาวก็ถือว่าเป็นเรื่องฟุ่มเฟือยแล้ว