กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 46 จัดการศัตรู
ไอ้พวกญี่ปุ่นเจ็บปวดจนดิ้นพล่านไปกับพื้น
สองมือปิดเป้ากางเกงเอาไว้ เต็มไปด้วยคราบเลือดสด
เลือดไหลหยดลงตามซอกนิ้วมือ
เสียง “อือ อือ” เล็ดลอดออกมาจากปาก
หลี่จื่อเหยียนมองมันด้วยสายตารังเกียจ
ถือมีดสั้นที่คมกริบราวกับตัดเหล็กดุจหั่นผักแกว่งไปมาตรงหน้ามัน
ใช้มีดตบแก้มมันเบา ๆ ใบหน้าเต็มไปด้วยกลิ่นอายสังหารอันเด็ดขาด
“พวกแกไม่ชอบทรมานคนนักไม่ใช่เหรอ?
ไม่ชอบฟังเสียงคนอื่นร้องโหยหวนไม่ใช่เหรอ?