กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 42 สมุดรหัสลับอยู่ในมือแล้ว
จั่วเถิงสายตามีความนัยบางอย่าง “ทำไมคุณถึงออกไปข้างนอกนานขนาดนั้น?”
หลี่จื่อเหยียนทำหน้ามึนงง สมองของเธอราวกับยังคงประมวลผลไม่ทัน
“มีด้วยเหรอ? ฉันไม่ได้สังเกตน่ะ เมื่อวานทานข้างนอกเยอะไปหน่อยเลยท้องเสีย”
“เมื่อครู่เพิ่งเจอคุณฮุ่ยจื่อ ถ้าไม่เชื่อคุณก็ลองไปถามเธอสิ”
พูดจบ ใบหูของหลี่จื่อเหยียนก็แดงระเรื่อขึ้นมาเล็กน้อย เธอไม่กล้าสบตาจั่วเถิง
เธอยกมือขึ้นขยี้ตา พลางหาววอดด้วยความง่วงงุนอย่างถึงที่สุด
ท่าทางของเธอในตอนนี้ช่างมีเสน่ห์เย้ายวนเหลือเกิน
เธอเผยให้เห็นลำคอขาวผ่อง แม้แต่จั่วเถิงผู้มักหนักแน่นดั่งขุนเขาเสมอมายังอดไม่ได้ที่จะกลืนน้ำลายลงคอ และเบือนหน้าหนีไปทางอื่นด้วยความกระดากอาย
หัวใจของเขาเต้น “ตึกตัก” ไม่เป็นจังหวะ