เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามมูน
ตอนที่ 2 จัดการเจ้าพวกเวร
หลี่จื่อเหยียนหลับตาลงเพื่อพักผ่อนและฟื้นฟูร่างกาย
ไอ้เด็กเวรพวกนั้นกำลังพูดจาคุยโวโอ้อวดทำตัวกร่าง
ใครจะไปรู้ว่าทุกคำที่พวกมันพูด หลี่จื่อเหยียนได้ยินจนครบทุกคำไม่ตกหล่น
ความตื่นเต้นทำให้พวกมันลืมความกลัวไปหมดสิ้น แววตาเต็มไปด้วยประกายชั่วร้าย
ชายคนหนึ่งลุกขึ้นตรงดิ่งไปยังร่างนั้น แล้วย่อตัวลงลูบไล้ไปตามข้างแก้มของหลี่จื่อเหยียน
มันเดาะลิ้นจิ๊จ๊ะแล้วกล่าว “สาวตะวันออกช่างงดงามจริงๆ ผิวพรรณละเอียดเนียนนุ่มดุจตุ๊กตากระเบื้อง
แววตาดั่งกวางน้อยทำเอาใจสั่นไหว หากได้ร่วมอภิรมย์สักคืน ต่อให้ตายก็ไม่เสียดายแล้ว!”
มันมองร่างที่อยู่บนพื้นซึ่งงดงามดั่งหยกด้วยสายตาหลงใหล ก่อนจะหันไปมองไอซือด้วยสายตาตำหนิ
“ไอซือ นายไม่ควรลงมือหนักเกินไปเลย เรื่องดีๆ ถูกนายทำลายป่นปี้หมด”