เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289 ถูกอุ้มเอวขึ้นไปอย่างกะทันหัน
“ผมผ่านมาเลยฆ่าหมาป่าทิ้ง” ฉินอวี้กล่าว “ได้เทวรูปองค์เล็กของเทพไร้พักตร์ที่อยู่บนตัวหมาป่ามา”
“แต่……ตอนที่เตรียมจะไปปลอบหนูน้อยหมวกแดง กลับพบว่าหนูน้อยหมวกแดงเป็นหุ่นไม้!”
“เธอทำร้ายผม แย่งเทวรูปองค์นั้นไป แล้วก็……”
“หนีไปพร้อมกับพิน็อกคิโอ!”
ยังเป็นพิน็อกคิโออีก “ไอ้เจ้านี่……”
เฉียนไหลกัดฟันพูด “เขาแย่งเทวรูปไปทำไมกัน? ตกลงว่าจะต้องวิ่งหนีไปถึงเมื่อไหร่?”
พูดจบก็ร้อง “ซี่……” ออกมาทันที หลับตาลงก้มหน้า แล้วดึงชายเสื้อของอวี๋ชิงต่อ ใช้สองมือดึง
“เขาหนีไปทางทิศนั้น” ฉินอวี้ชี้ไปทางทิศที่พิน็อกคิโอหายตัวไปแล้วกล่าว “ทางนั้นคืออาณาจักรบทสี่ จะไปไหม?”
คุยกันอีกสองประโยค เมื่อยืนยันได้ว่าฉินอวี้คนนี้เป็นตัวจริง เซี่ยอี่เหลียงจึงพยักหน้าอย่างเชื่อใจ