กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 269 หากข้าคือราชันหมาป่าขาว
เปลี่ยน! หาง! งู!
ข้อเท้าของอวี๋ชิงถูกพันจนแดงก่ำ ทนไม่ไหวอีกต่อไป เมื่อหมอกจางหายไป เขาก็เห็นหางของซืออวี้พันธนาการเขาไว้อย่างชัดเจน เกล็ดสีดำสนิทเต็มไปด้วยความป่าเถื่อนอันศักดิ์สิทธิ์
เขาอยากจะหนี แต่ทว่าพระพุทธรูปทองคำองค์น้อยที่เอวกลับถูกผูกด้วยเชือกสีแดงไว้จริง ๆ ซืออวี้กระตุกเบา ๆ ก็สามารถดึงเขากลับมาได้สำเร็จ
จากนั้นโซ่ที่ถักทอจากเถาวัลย์ดอกไม้ก็ร่วงหล่นลงมาจากเพดาน อวี๋ชิงถูกบังคับให้คุกเข่าลงบนเตียง มือทั้งสองข้างถูกเถาวัลย์พันธนาการไว้แน่น
ดวงตาของเขาแดงก่ำ ด้านหลังซืออวี้ผมขาวก้มหัวลงอย่างว่าง่ายอีกครั้ง สวมอุปกรณ์ครอบปากกันกัดกลับเข้าไปใหม่ ก้มสายตามองผ่านลำคออันบอบบางของเขาแล้วถามว่า “ผมเรียกคุณว่าภรรยาได้ไหม?”