กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 257 คุณชอบตอนกลางคืน อยากเก็บไว้ให้คุณ
ภายในห้อง สิ่งของยังคงจัดวางไว้อย่างเป็นระเบียบ ไม่ต่างจากตอนที่เขายังไม่จากไป
ด้วยความอยากรู้อยากเห็น ฟางหรูโหย่วจึงยกมือขึ้นเปิดตู้เสื้อผ้า—เสื้อผ้า...ก็ยังไม่ถูกขยับ
เมิ่งอี้จากไปแล้ว โดยไม่นำเสื้อผ้าติดตัวไปเลยสักชิ้น คิดจะตีตัวออกห่างจากเขาแล้วซื้อใหม่ทั้งหมดงั้นหรือ?
สายตาไหววูบ ฟางหรูโหย่วเม้มริมฝีปากบางเบา ๆ หยิบเสื้อหนังที่เมิ่งอี้มักจะนำมาคลุมไหล่ให้เขาบ่อย ๆ ขึ้นมาวางพาดบนไหล่ของตนอย่างช้า ๆ
อันที่จริง เขาจำครั้งแรกที่พบกับชายหนุ่มได้เสมอ จำน้ำส้มแก้วนั้นที่เขาได้ดื่มเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ถูกสร้างขึ้นมาได้ไม่เคยลืม
มันหวานมาก
วันนั้น เมิ่งอี้ทำแผลให้เขา แถมยังคอยดูแลเอาใจใส่ทั้งภายในภายนอกอยู่หลายครั้ง