กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 240 ข้าใช้กระบวนวิชาต้องห้ามหลอมกลั่นตนเอง ไม่ตายผ่านพันปี สุดท้ายย่อมได้พบกัน
บทที่ 240 ข้าใช้กระบวนวิชาต้องห้ามหลอมกลั่นตนเอง ไม่ตายผ่านพันปี สุดท้ายย่อมได้พบกัน
กลิ่นอายปั่นป่วน หลังจากกดเสร็จ มือของเฉียนไหลก็ค่อย ๆ ผละออกจากไหล่ของเขา ร่างกายทั้งร่างอ่อนยวบลง ทรุดตัวลงกับพื้นด้วยความหมดแรงโดยสมบูรณ์ พลางเหม่อมองเพดานอย่างว่างเปล่า
หลังจากนั้น เจ้างูดำน้อยผู้ขี้งกก็เบือนหน้าหนีอย่างหาได้ยาก มันเลื้อยลงจากร่างของอวี๋ชิงอย่างแช่มช้า แล้วก้มมองดูเขา
บัตรในมือถูกกำแน่นขึ้นเรื่อย ๆ อวี๋ชิงหันกลับไปมอง เมื่อเห็นเจ้างูดำน้อยพยักหน้าอย่างวางใจ จึงปล่อยมือออกแล้วเปิดใช้งานทักษะบัตรโดยไม่ลังเล: [ระดับร่างเวทฟ้าดิน]!