เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 235 ขอโทษที ผมเปลี่ยนใจแล้ว (อวี๋ไหล)
เงียบไปครู่หนึ่ง อวี๋จิงหงเบือนหน้าหนีโดยสัญชาตญาณ
ทว่าเสียงออดอ้อนครางหงิง ๆ กลับเล็ดลอดเข้าหูอย่างห้ามไม่ได้ ขัดถูจนหัวใจเขาเต้นระรัว ลมหายใจอุ่นร้อน
เพิ่งจะเดินออกไป ก็พบว่าเสื้อคลุมตัวนอกของตนถูกมือผีที่เห็นข้อกระดูกชัดเจนดึงไว้ มันส่งเสียง “อือ” อย่างไม่พอใจสองครั้ง ราวกับกำลังห้ามปราม
อีกอย่าง ลองคิดถึงเมื่อครู่ ตอนที่ผีเข้าสิงเขามีปฏิกิริยาเช่นนั้น พวกเขาคงถือว่า...ไปแล้ว!
เวรกรรมจริง ๆ!
อวี๋จิงหงนวดหว่างคิ้วด้วยความกลัดกลุ้ม เขาเป็นนักจับผีระดับเลิศล้ำ เพิ่งถึงวัยที่ควรแต่งงานมีครอบครัว ชายในดวงใจยังไม่ทันได้เจอ กลับถูกผีตนหนึ่ง...
ชายหนุ่มสูดลมหายใจเข้าลึก ๆ อย่างจนใจ เขากลับไปพิงที่ตั่ง ผลักผีตัวน้อยที่อยู่ใน “ระยะโตเต็มวัย” เข้าไปด้านใน ส่วนตนเองนอนด้านนอก