เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 ฉันคงไม่ได้เจอคุณนานเกินไป จนมองใครก็เหมือนคุณ แต่ก็ไม่ใช่คุณสักคน
ขณะที่กำลังคิด เซี่ยอี่เหลียงก็ยกมือขึ้นลุกยืนอย่างกระตือรือร้น แล้วยื่นกาแฟร้อนใส่นมให้เขา
ด้านบนทำลายลาเต้อาร์ตเป็นรูปกระต่ายน้อยแสนสวย ประณีตงดงามอย่างยิ่ง น่าเสียดายที่...อวี๋ชิงไม่ชอบ
เขาก้มหน้าลงจิบเพียงเล็กน้อย รสชาติแปลกประหลาดนัก จึงตอบกลับไปว่า “ขอโทษที ผมไม่ชอบดื่มกาแฟ พอจะ...ขอน้ำสตรอว์เบอร์รีสักแก้วได้ไหม”
ประโยคเรียบง่ายเพียงประโยคเดียว ไม่รู้ว่าไปกระตุ้นจุดไหนของเซี่ยอี่เหลียงเข้า ชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นหางตาที่แดงอยู่แล้วก็เปลี่ยนเป็นสีแดงก่ำในทันที
มีหยาดน้ำตาแวบผ่าน กักขังอยู่ในกรอบแว่นสายตาสีเงิน เมื่อถูกแสงไฟสีขาวบริสุทธิ์จากด้านบนส่องกระทบ ก็ดูเหมือนพระรองแสนอบอุ่นในนิยายที่ตามจีบนางเอกกี่ครั้งก็ไม่สำเร็จ ดูอ้างว้างอย่างบอกไม่ถูก