กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 169 อย่ากังวลไปเลย ผมกำลังตามหาที่ที่เรียกว่าสำนักกิจการพลเรือนอยู่
ผสมปนเปไปกับลมหายใจอันร้อนผ่าว ค่อย ๆ จุมพิตลงไป...
“เคร้ง!”
ในชั่วพริบตา สิ่งมืดมิดภายในโซ่ตรวนราวกับถูกไฟฟ้าช็อต มันเริ่มสั่นไหวอย่างไม่อาจควบคุม จากนั้นอวี๋ชิงยังลูบมันเบา ๆ คล้ายกำลังลูบขนสัตว์ตัวน้อย “สามี เก่งมาก”
อ๊ากกกกก! เรียกสามีอีกแล้ว!
ภรรยาเรียกสามีอีกแล้ว!
ซือเสี่ยวอวี้ยังคงตื่นเต้นไม่หยุด ไม่นานนักภายใต้ผ้าห่มนวม เด็กหนุ่มเม้มริมฝีปากบางแน่น น้ำตาที่ไหลออกมาตามสัญชาตญาณร่วงหล่นลงมาไม่ขาดสาย “ผม... ยังต้องยุ่งอยู่...”
สิ่งมืดมิดชะงักไปครู่หนึ่ง มันฟังเข้าใจแล้ว
มันวาดลงบนฝ่ามือของภรรยาว่า: ครั้, ครั้งสุดท้ายแล้ว
... ...