เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 162 หากต้องการช่วยสามี โปรดทำข้อตกลงกับทวยเทพ (หนึ่ง)
เสียงฝีเท้าค่อย ๆ เพิ่มมากขึ้น ดังอื้ออึงอยู่ข้างหู บาดลึกเข้าไปถึงกระดูกและหัวใจ
ตึก ตึกตึก ตึกตึกตึก
ทางเดินลึกยาวถูกความมืดประหลาดกลืนกินไปทุกที่ เจ้าตุ้ยนุ้ยกระทืบเท้าแรง ๆ สองที แล้วพบว่าเสียง “ก๊อก ๆ” เป็นจังหวะนั้นไม่ใช่เสียงที่รองเท้าของตัวเองทำได้
ที่นี่ มีบางอย่างเพิ่มเข้ามา...
ผ่านไปอีกไม่กี่วินาที ตึก! ตึก! ตึก!
ในบันไดที่แคบ ราวกับมีบางอย่างกำลังรุกคืบเข้ามาอย่างรวดเร็ว กำลังไล่ตามพวกเขา เดินตามติดไม่ห่าง...
อยู่ข้างหลังนี่เอง!
เมื่อนึกถึงจุดนี้ แผ่นหลังของเจ้าตุ้ยนุ้ยก็เกร็งขึ้นมา “เพียะ” หนึ่งที เขาอดทนต่อความหวาดกลัวจนขนลุกชัน รีบก้าวเท้าเร็วขึ้นสองก้าว พลางดึงชายเสื้อของเฉียนไหลอย่างลนลาน “ไหล... พี่ไหล...”