กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 115 เปิดอีกครั้ง: หมู่บ้านทารกร่ำไห้
ผ้าไหมเนื้อละเอียดค่อย ๆ เช็ดผ่านหางตา เพื่อซับน้ำตาและเหงื่อเย็นให้เขา
ยามก้มตัวลง หัวใจของเมิ่งอี้ร้อนรุ่มจนแทบไหม้ มันแขวนลอยอยู่อย่างสงบนิ่ง ไม่ได้เต้นรัว แต่กลับแทบจะกระดอนออกมาจากลำคอ
อยากจูบ……
ฟางหรูโหย่วชินกับการดูแลของเขาแล้ว เขายังคงเหม่อมองเพดานโดยไม่มีการระแวดระวังใด ๆ
กล้ากว่านี้อีกหน่อย กล้าให้มากกว่านี้อีกหน่อย……
ลมหายใจหยุดนิ่ง กาลเวลาหยุดชะงัก ในวินาทีนี้ ราวกับว่าบ้านหลังนี้ไม่มีอยู่ ด่านย่อยไม่มีอยู่ ระบบไม่มีอยู่ อสูรประหลาดไม่มีอยู่ ในความว่างเปล่าอันไร้สิ้นสุดมีเพียงเขากับฟางหรูโหย่วสองคน มีเพียงสองคนเท่านั้น……