เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 โหมดล่าสังหาร สังหารอวี๋ชิง!
“คุณ……อื้อ!”
เอวบางถูกรั้งไว้ อวี๋ชิงแหงนหน้าขึ้น จำยอมรับจูบอันเร่าร้อนของเขา
สายตาพร่ามัว ลมหายใจหอบถี่ ไม่นานนัก แม้แต่แววตาก็เลื่อนลอยตามไปด้วย
มือของเขาขยับไปมาในมือของซืออวี้สองสามครั้งแต่ไม่หลุดออก ไม่รู้ว่าอยากจะขัดขืนจริงๆ หรือเพราะถูกจูบจนอารมณ์พลุ่งพล่านจนยากจะหักห้ามใจ
“อืม……”
ท่ามกลางเสียงครางแผ่ว ปลายหูของเด็กหนุ่มขึ้นสีแดงระเรื่อ ช้าๆ ที่จูบเลื่อนจากริมฝีปากลงมา ผ่านลำคอ ขบกัดกระดุมเสื้อเชิ้ตจนหลุดออก แล้วประทับลงบนไหปลาร้าที่เต็มไปด้วยรอยแดง
ร่างกายใต้ร่างเขา ขาของอวี๋ชิงค่อยๆ แยกออกจากกัน ราวกับสัญชาตญาณที่โอบรัดเอวของเขาไว้
ตามจังหวะการกระเพื่อมของหน้าอก เด็กหนุ่มหอบหายใจแผ่วเบา เหงื่อซึมชุ่มกาย
“ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง ติ๊งต่อง——”