เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ข้าจะพาพวกเจ้า สังหารล้างบางที่นี่
เขาเอ่ยว่า “ข้าเจ็บเหลือเกิน รบกวนเจ้าไปที่ ‘ภูเขาทารกร่ำไห้’ เพื่อหา…หญ้าระงับปวดมาให้หน่อย อยู่ที่…บนยอดเขา”
“เป็นเถาวัลย์สีเขียว ที่มีดอก…สีเหลืองบานอยู่…แบบนั้น”
ชายผู้นั้นดูเหมือนจะเจ็บปวดอย่างแสนสาหัส พูดจาติดขัด หายใจหอบอย่างยากลำบาก ทว่ามุมปากยังคงประดับด้วยรอยยิ้ม
ยามมองมาที่อวี๋ชิง แววตาของเขากลับดูอ่อนโยนอย่างยิ่ง “ขอบคุณนะ อวี๋ชิง คุณทำได้”
เขาเรียกชื่อของเขาอีกครั้ง!
พูดจบ เขายังถูกชาวบ้านเตือนว่า “ท่านหัวหน้าหมู่บ้าน เรียกผิดแล้ว เขาชื่อเฉียนไหล”
“อ้อ? ไม่ได้ชื่อ…อวี๋ชิงหรอกหรือ?” ฟางหรูโหย่วหัวเราะเบา ๆ ไม่ได้ปฏิเสธหรือยืนยันเรื่องนี้
ยามถูกหามออกไป มุมปากของเขายกขึ้นเล็กน้อย ราวกับทำภารกิจยิ่งใหญ่สำเร็จ ดวงตาที่ปิดลงดูสงบสุขอย่างประหลาด
สายลมพัดแผ่วเบา