กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 90 นักพรตน้อย
“กอดไม่ได้”
เงาบนใบหน้าชะงักงัน อวี๋ชิงผ่อนลมหายใจออกมาอย่างช้า ๆ “กอดไม่ได้ เรา……เรายังไม่ได้……”
สมองที่เชื่องช้ากำลังครุ่นคิดอย่างรวดเร็ว ทว่ายังไม่ทันได้ให้เหตุผลที่จริงจัง อีกฝ่ายก็ตอบกลับมาว่า “ได้ ผมเข้าใจแล้ว”
จากนั้นก็นอนลงอย่างอยู่ในร่องในรอย และยกผ้าห่มทั้งหมดให้เขา
เพียงแต่……ท่าทางที่อวี๋ชิงจะหยิบหมอนถูกห้ามไว้ ซืออวี้เรียกร้องว่า ต้องหนุนหนวดนอน!
แต่หนวดมันเย็นเยียบ จะหนาวเอาได้
ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง เด็กหนุ่มก็หลับตาลง แสร้งหลับไปไม่กี่นาที จากนั้นก็ขยับตัวออกห่างจากหนวดอย่างแนบเนียน ขดตัวเป็นก้อนกลมเล็ก ๆ อยู่ในผ้าห่มแล้วหลับไปอย่างเงียบเชียบ
ตู้ม ตู้ม ตู้ม เปรี้ยงปร้าง เปรี้ยงปร้าง
ฝันถึงเพลิงไหม้ครั้งนั้นอีกแล้ว……