เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 เก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์!
เป็นเสียงของคณบดี!!
เพียงไม่กี่วินาที ในสถานการณ์ที่แขวนอยู่บนเส้นด้าย เวลาเพียงไม่กี่วินาทีก่อนหน้านี้ อวี๋ชิงได้ป้อนโค้ดเข้าไปในระบบเพื่อสังเคราะห์เสียงกรีดร้องของคณบดีที่อยู่ในความทรงจำ แม้จะไม่เหมือนร้อยเปอร์เซ็นต์ แต่ว่า...
“อ๊าก... แม่... แม่...”
พร้อมกับเสียงร้องเรียก “แม่” อย่างสิ้นหวังดังออกมา ก้อนเลือดเนื้อนั้นก็หยุดการโจมตีลงทันที
เลือดสีแดงสดบดบังดวงตาของนาง นางมองไม่เห็น แต่กลับเริ่มเดินสะเปะสะปะไปทั่วห้อง สองมือคลำหาอย่างทุลักทุเลเพื่อตามหาลูกชายที่กำลังร้องไห้
“อย่า... อย่ากลัว...”
เสียงแหบพร่าปลอบประโลมว่า “...แม่... อยู่ที่นี่...”
เลือดสดหยดลงจากมุมปาก เมื่อมนุษย์เลือดถอยห่างออกไป ก้อนเลือดเนื้อที่พันธนาการเท้าทั้งสองข้างของอวี๋ชิงก็คลายตัวลงไม่น้อย