เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 31 สามีโหดเหี้ยมเกินไป
“ผมว่าเราลองใช้วิธีที่พื้นฐานที่สุดกันก่อนดีไหม? เราไม่ได้ต้องการจะออกไปหรอกเหรอ?”
เสียงของเฉียนไหลดังอยู่ข้างหู อวี๋ชิงเดินตามเขาไปพร้อมกับปรือขนตาขึ้นเล็กน้อย “คุณหมายความว่า... ให้ไปหาคณบดีเพื่อหลอกเอาบัตรผ่านประตู?”
“ใช่ ยังไงคุณก็มีป้ายประจำตัวอยู่ เขาก็ใช้ป้ายนั่นแหละในการจดจำคน”
“แต่เสื้อตัวนั้นมันเปื้อนแล้ว” อวี๋ชิงพึมพำ “เสื้อกาวน์สีขาวเปรอะไปด้วยเลือดของจางอี้ ใส่ต่อไม่ได้แล้ว”
ขณะที่พูด ทั้งสามคนก็เดินผ่านเคาน์เตอร์ต้อนรับ เฉียนไหลทักทายพยาบาลสาวอย่างคุ้นเคย เขายกแขนขึ้น กระดิ่งทองที่ข้อมือส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งสอดประสานกับกระดิ่งของพยาบาล
หลังจากทักทายเสร็จ เขาก็พูดต่ออย่างไม่ใส่ใจว่า “เอาแบบนี้ หลังกินข้าวเสร็จผมจะไปหาพยาบาล ถามดูว่ายังมีเสื้อตัวอื่นอีกไหม ส่วนคุณก็คอยสังเกตความเคลื่อนไหวของคณบดี”