กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 417 - ปราสาทสีเลือด
สีแดงเลือดอีกแล้วเหรอ โลกใบนี้นี่มันบ้าบอจริงๆ ไม่ว่าจะเป็นอะไรก็ล้วนเป็นสีแดงเลือดไปหมด
คาเอลพึมพำกับตัวเองขณะเดินเข้าไปใกล้ปราสาทสีเลือดตรงหน้า ไม่ว่ายังไงนี่ก็เป็นสิ่งปลูกสร้างแห่งแรกที่เขาพบเจอตั้งแต่เข้ามาในโลกใบนี้ เขาคิดว่ามันน่าจะคุ้มค่าให้เขาให้ความสนใจสักหน่อย
หลังจากเตรียมตัวพร้อมแล้ว คาเอลก็เดินตรงไปยังปราสาทสีเลือด
ทั้งที่เป็นแค่สิ่งปลูกสร้างแท้ๆ แต่ไม่รู้ทำไมคาเอลถึงรู้สึกเหมือนสัมผัสได้ถึงจังหวะการเต้นของหัวใจจากมัน ราวกับว่าสิ่งปลูกสร้างแห่งนี้มีชีวิต
"สรุปว่าแกมีชีวิตงั้นเหรอ"