กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 408 - พวกเราสองคนเป็นแค่ลูกน้อง ปล่อยพวกเราไปเถอะ
"ก็จริง ไม่ควรให้เรื่องนี้ไปถึงหูท่านพระสันตะปาปาจริงๆ นั่นแหละ"
คาเอลพูดพลางเดินเข้าไปหาคนทั้งสามที่เหลือ
"นะ นายจะทำอะไร"
ปัง!
คาเอลเตะเข้าที่ท้องของอีกคนอย่างจัง ร่างของมันลอยละลิ่วไปกระแทกกำแพงอีกครั้ง และฝังตัวอยู่ข้างๆ คนแรก จากนั้นคาเอลก็หันไปมองคนที่สาม
ตุบ!
ทั้งสองคนคุกเข่าลงทันที
"ยะ อย่า อย่าทำอะไรพวกเราเลย ขอร้องล่ะ ปล่อยพวกเราไปเถอะ พวกเราสองคนเป็นแค่ลูกน้องเท่านั้น พวกเขาสั่งให้ทำอะไร พวกเราก็ขัดขืนไม่ได้หรอก"
เมื่อได้ยินคำพูดของทั้งสองคน คาเอลก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย