กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 328 - ผลไม้แห่งความมืด
"ครับ ผมเข้าใจแล้ว ผมเชื่อคุณ"
เมื่อได้ยินคำตอบของคาเอล อารมณ์ของเซิ่งซินก็สงบลงอย่างสมบูรณ์ เธอพยายามจะเข้าไปหาและแตะต้องตัวคาเอลตามสัญชาตญาณ
แต่วินาทีต่อมา คาเอลก็พูดขึ้นว่า
"แต่ตอนนี้ผมสูญเสียความทรงจำไปแล้ว ขอเวลาให้ผมปรับตัวกับสถานการณ์แบบนี้หน่อยได้ไหมครับ"
พูดตามตรง เซิ่งซินรู้สึกไม่พอใจกับคำตอบนี้เอามากๆ
เซิ่งซินไม่ใช่คนที่ยอมรับความน้อยเนื้อต่ำใจอยู่แล้ว เธอจึงเดินเข้าไปหาคาเอลและยื่นมือออกไปกอดเขาทันที
บอกได้คำเดียวว่าเซิ่งซินเป็นคนแบบนี้มาตั้งแต่เด็ก อยากได้อะไรก็จะเอาให้ได้ โดยไม่สนความสมัครใจของอีกฝ่ายเลยแม้แต่น้อย
เพียะ!