กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 302 - สถานที่จัดงานเลี้ยง
เมื่อได้ยินคำพูดของเจ้าเมือง หญิงคนนั้นก็มีสีหน้ากระอักกระอ่วนใจทันที เพราะเธอมีความคิดแบบนั้นจริงๆ
ท้ายที่สุดแล้วตอนที่อยู่หน้าประตูเมือง พวกเขาต่างก็มองเห็นใบหน้าของคาเอลกันทุกคน อย่าว่าแต่เรื่องที่อีกฝ่ายมีสถานะเป็นถึงบุรุษศักดิ์สิทธิ์เลย ต่อให้ไม่มีสถานะนี้ เธอเองก็จะตกหลุมรักผู้ชายแบบนี้อยู่ดี การได้มองใบหน้านั้นทุกวันคงเป็นอะไรที่สามารถรักษาโรคซึมเศร้าได้เลยทีเดียว
ผู้คนรอบข้างเมื่อได้ยินเจ้าเมืองพูดจาเหน็บแนมอีกฝ่าย ก็หัวเราะออกมาอย่างไม่เกรงใจ เพราะอีกฝ่ายเป็นเพียงแค่ไวเคานต์เท่านั้น พวกเขาจึงไม่มีอะไรที่ต้องกลัวว่าจะไปล่วงเกิน