กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 259 - ฝนแสงเรืองรอง
หลังจากคาเอลพูดจบ เขาก็สังเกตกลุ่มคนอยู่ครู่หนึ่ง และพบว่าหลังจากได้ยินคำพูดของเขา กลุ่มคนดูเหมือนจะตื่นเต้น พวกเขาพยายามสะกดกลั้นอารมณ์ของตัวเองไว้
จากนั้นคาเอลก็หันไปมองเซนกูแล้วพยักหน้า เซนกูเข้าใจความหมายของคาเอลในทันที และถอนการควบคุมคนเหล่านี้ออก
วินาทีต่อมา แรงกดดันบนร่างของคนเหล่านี้ก็สลายไปอย่างกะทันหัน กลุ่มคนที่เคยเงียบสงบก่อนหน้านี้ บัดนี้กลับมีเสียงเซ็งแซ่ดังขึ้นในพริบตา
"นายท่าน ท่านพูดจริงเหรอครับ สามารถรักษาโรคเกล็ดเทาของพวกเราได้จริงๆ เหรอ"
"นายท่าน พวกเราจะตามท่านออกไปเดี๋ยวนี้เลย"