กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 157 - เดือนที่สอง ติดหนี้บุญคุณฉันหนึ่งครั้ง
จากนั้นคาเอลก็อาศัยความทรงจำของตัวเอง เริ่มเดินตีตัวออกห่างจากผู้เร่ร่อนเหล่านั้น
เสียงฝีเท้าของผู้เร่ร่อนดังมาจากทางทิศเหนือ คาเอลจึงเลือกที่จะเดินสวนทางไปในทิศทางตรงกันข้าม
"อ๊ากกก"
ไม่นานนัก เสียงกรีดร้องอย่างน่าเวทนาก็ดังมาจากทิศทางของผู้เร่ร่อน น่าจะมีคนเคราะห์ร้ายถูกฆ่าตายแล้ว ส่วนคาเอลก็แค่ค่อยๆ เดินตีตัวออกห่างอย่างไม่รีบร้อน ตลอดกระบวนการเขาไม่ได้ทำให้เกิดเสียงดังเลยแม้แต่น้อย
เวลาสองชั่วโมงนั้นทรมานกว่าที่คิดเอาไว้มาก แต่ท้ายที่สุดคาเอลก็สามารถหลบหนีจากการไล่ล่าของผู้เร่ร่อน และยืนหยัดจนถึงรุ่งสางได้สำเร็จ