กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 114 - เข้ามาทีละคนเถอะ จะเข้ามาพร้อมกันฉันก็ไม่ว่าอะไร
ยากที่จะบรรยายความรู้สึกที่ส่งผ่านมาจากหน้าท้องในตอนนี้ เธอรู้สึกเหมือนถูกสว่านเจาะเข้าไปอย่างแรง กระดูกท่อนหนึ่งก็ถูกกระแทกจนแหลกละเอียดในพริบตา
ใช่แล้ว ไม่ใช่แค่หัก แต่แหลกละเอียด เศษกระดูกชิ้นเล็กๆ นับไม่ถ้วนทิ่มแทงเข้าไปในเนื้อ ความเจ็บปวดนั้นไม่ต้องพูดถึงเลย
เซิ่งซินถึงกับจุกจนพูดไม่ออก แต่คาเอลก็ยังไม่หยุดแค่นั้น เขายังคงใช้ด้ามดาบโจมตีต่อไป