กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 47 - ก็อบลินกลายพันธุ์
ร่างกายของพวกเธอเต็มไปด้วยรอยฟกช้ำและบาดแผลจนแทบจะดูไม่ออกว่าเป็นคน แถมยังมีกลิ่นเหม็นเน่าที่ยากจะจินตนาการลอยโชยออกมา
บริเวณหน้าท้องมีบาดแผลขนาดใหญ่
คาเอลสาบานได้เลยว่านี่คือภาพที่โหดร้ายและน่าโมโหที่สุดเท่าที่เขาเคยเห็นมา
ไอ้พวกเดรัจฉาน พวกเขาไม่อยากจะคิดเลยว่าเด็กพวกนี้ต้องทนทุกข์ทรมานขนาดไหนก่อนจะตาย
แม้จะพอเดาได้อยู่แล้ว แต่เมื่อได้เห็นภาพตรงหน้าจริงๆ คาเอลก็รู้สึกได้ถึงความโกรธแค้นที่พุ่งพล่านขึ้นมาในใจ
เขาอยากจะสับพวกก็อบลินที่นี่ให้เป็นหมื่นๆ ชิ้น