กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 29 - ก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว
ในที่สุด การทรมานแบบนี้ก็กินเวลาไปถึงครึ่งชั่วโมงเต็ม คาเอลรู้สึกเหมือนถูกสูบวิญญาณไปครึ่งหนึ่ง
"เอาล่ะ วันนี้พอแค่นี้ก่อน พรุ่งนี้นายค่อยมาใหม่"
"ตกลง"
พูดจบ คาเอลก็ยันตัวลุกขึ้นอย่างยากลำบาก จากนั้นก็เดินกะเผลกออกจากห้องไป
กลับมาถึงที่พัก วันนี้ยังมีเวลาอีกยาวไกล แต่คาเอลรู้สึกว่าตัวเองไม่เหลือเรี่ยวแรงอะไรแล้ว เดิมทีตั้งใจจะเรียนวิชาตีเหล็ก แต่ดูจากตอนนี้ร่างกายคงมาถึงขีดจำกัดแล้ว ทำได้แค่ไปเรียนวิชาปรุงยาเท่านั้น