0012

⬢⬢⬢

ตอนที่ 12 เวรกรรมอะไรที่เขาทำไว้ในชาติก่อน

แสงแดดค่อนข้างแยงตา โจวอวี๋เหมี่ยวไม่เห็นอะไรเลย

เห็นเธอยังคงดิ้นรน ลู่อันเหอจึงขยับเข้าไปใกล้แล้วเอ่ยขึ้น

“งูเขียวหางไหม้”

โจวอวี๋เหมี่ยวรู้สึกเพียงความเย็นวาบแล่นปราดขึ้นมาจากฝ่าเท้าจนขยับตัวไม่ได้

เธอหันไปมองตามทิศทางที่ลู่อันเหอชี้เมื่อครู่ ครั้งนี้เธอมองอย่างตั้งใจมาก

แต่กลับไม่เห็นอะไรเลย

“ใต้ใบไม้นั่น” ลู่อันเหอลดเสียงต่ำลง โจวอวี๋เหมี่ยวก็ยังคงไม่เห็นอยู่ดี

การมองไม่เห็นต่างหากที่น่ากลัวที่สุด พอนึกถึงงู ขาสองข้างของเธอก็เริ่มอ่อนแรง หากไม่ใช่เพราะมีลู่อันเหอให้พิงอยู่ เกรงว่าคงล้มลงไปกองกับพื้นแล้ว