0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 คุณยังต้องการใบหน้าอยู่หรือไม่?

กลางดึกเกิดพายุฝนกระหน่ำ คอกวัวที่ลมโกรกทั้งสามด้านทำให้ฟางบนพื้นเปียกชื้น เธอขดตัวอยู่ในกองฟางที่มีเชื้อราด้วยอาการไข้สูง ไม่มีใครใส่ใจแถมวันรุ่งขึ้นยังต้องตื่นมาทำงานอีก

“ทำไมต้องทำแบบนี้”

ตอนที่เธอหันกลับมาเสียงของเธอก็สั่นเครือ จ้องมองแผ่นหลังที่ค่อมงอเล็กน้อยของแม่โจวเขม็ง “ถ้าอยากอยู่ก็ไปอยู่เองสิ”

“ซื่อยา ลูกนี่...” แม่โจวเงยหน้าขึ้นมองลูกด้วยความตกตะลึง ก่อนหน้านี้ซื่อยาเคยกลัวว่าจะถูกทอดทิ้ง จึงเชื่อฟังคำพูดของนางทุกอย่าง

ลูกรู้จักขัดขืนตั้งแต่เมื่อไหร่กัน?

หรือว่าเป็นเพราะเห็นคุณชายลู่มา ก็เลยกล้าแข็งข้อขึ้นมาแล้ว?

“นี่เป็นการตัดสินใจของย่าลูก ถ้าไม่อยู่ลูกก็ไปนอนที่ลานบ้านซะ”

โจวอวี๋เหมี่ยวก็ยังยืนยันคำเดิม