ตอนที่ 304

ตอนที่ 304

สายลมทะเลพัดปะทะหน้า หูได้ยินเสียงคลื่นชัดเจน ด้านหลังยังคงมีเสียงพูดยิ้มหัวเราะสนทนากันของคนกลุ่มนั้นแว่วมา

ผ่านไปไม่นาน ท้องฟ้าก็มืดสนิทลงโดยสมบูรณ์ เจิ้งคุนสยงนั่งอยู่ข้างกายเธอ สังเกตเห็นว่าจ้าวอวิ๋นจิ่นมักจะเงยหน้าแอบมองตนเองอยู่เรื่อย ๆ จึงเอ่ยปากถามเธอ “เป็นอะไรไป”

ใบหน้าของจ้าวอวิ๋นจิ่นเผยสีหน้าลำบากใจ ปรึกษาหารือกับเขา “คุณพอจะให้เงินสดฉันสักหน่อยได้ไหม”

เจิ้งคุนสยงเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย “จะเอาเงินสดอีกแล้ว?”