ตอนที่ 301

ตอนที่ 301

แม่บ้านยิ้มเบา ๆ แล้วเอ่ยปลอบเธอ “ไม่เลื่องลือหรอกคุณหนูจ้าว พวกเรากินกันเองได้ ถึงพวกเรากินไม่หมด พนักงานคนอื่น ๆ บนเกาะก็ช่วยกันแบ่งไปกินได้”

“ถ้าอย่างนั้นก็ดีแล้ว” จ้าวอวิ๋นจิ่นถอนหายใจยาวด้วยความโล่งอกไปนิดหนึ่ง แล้วพูดต่อ “ช่วงเวลาที่ฉันอยู่บนเกาะจากนี้ไป ฉันจะตื่นนอนตอนเก้าโมงครึ่งของทุกวัน คุณก็เตรียมอาหารเช้าตามเวลานี้ได้เลย”

พูดจบเธอก็นึกเรื่องหนึ่งขึ้นมาได้กะทันหัน จึงรีบถามว่า “พวกคุณทานอาหารที่นี่ต้องจ่ายเงินเองไหม”

เธอเป็นห่วงพวกแม่บ้าน ไม่อยากให้มื้อเช้าฟรีที่ได้มาอย่างยากลำบากต้องมาพังเพราะเธอ

แม่บ้านตอบว่า “พวกเราทานอาหารในคฤหาสน์ฟรีทั้งหมด”

พอจ้าวอวิ๋นจิ่นได้ฟังก็วางใจลงโดยสิ้นเชิง ตอบรับไปคำหนึ่ง “ถ้าอย่างนั้นก็ไม่มีปัญหาแล้ว”