ตอนที่ 297

ตอนที่ 297

“สาวน้อย คุณใส่แล้วดูดีมากเลย”

จ้าวอวิ๋นจิ่นยิ้มอย่างขวยเขิน ตัวเธอเองข้ามพ้นคำว่าสาวน้อยไปนานแล้ว ทว่าเจ้าของร้านคงพูดไปตามมารยาท จึงยิ้มแล้วเอ่ยว่า “เถ้าแก่เนี้ย ฉันหยิบกำไลลูกประคำเส้นนี้ไป เดี๋ยวคงมีคนมาคิดเงินกับพวกคุณใช่ไหมคะ”

เจ้าของร้านหญิงพยักหน้า

จ้าวอวิ๋นจิ่นสวมกำไลลูกประคำเรียบร้อยก็นั่งกลับลงบนรถนำเที่ยว เผยแผ่นแผนที่กางออกเทียบอย่างละเอียด ไม่นานก็หาร้านเลานจ์บาร์ที่ฮั่วเฉียงเอ่ยถึงเจอ เธอสตาร์ตเครื่องยนต์ ขับตามเส้นทางไปจนถึงจุดหมาย เมื่อจอดรถนิ่งสนิทแล้วก็เดินลงมา