กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 289
จ้าวอวิ๋นจิ่นวางสายจากเจิ้งคุนสยง แล้วกดโทรออกหาเบอร์ของหยางฮ่าวทันที เสียงสัญญาณดังขึ้นราวสองสามครั้ง หยางฮ่าวก็รับสายแล้วเอ่ยถาม “ใครครับ”
“ฉันเองหยางฮ่าว นายเห็นข่าวที่พ่อแม่ของหยางเสวี่ยลงหนังสือพิมพ์ตามหาเธอหรือยัง”
“พี่เหรอ” เสียงของหยางฮ่าวเปลี่ยนไปทันที เขาพยายามข่มความตื่นเต้นเอาไว้ “ผมรู้ครับ ตอนแรกสุดยังเป็นผมที่ช่วยประสานงานกับสื่อเลย พูดไปแล้วในใจผมก็รู้สึกผิดมาก ครั้งก่อนที่พี่เสวี่ยโทรหาผม ตอนนั้นน้ำเสียงผมเร่งรีบเกินไป หลังจากนั้นพอผมโทรกลับไป ก็ไม่มีคนรับอีกเลย”
จ้าวอวิ๋นจิ่นรู้ว่าทำไมหยางเสวี่ยถึงไม่รับสาย ช่วงเวลานั้นหยางเสวี่ยอาจจะไม่อยู่บนโลกนี้แล้ว จึงเป็นไปไม่ได้ที่จะรับโทรศัพท์อีก