กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 285
“หัวหน้า” อากู่ร้องเรียก
เมื่ออากู่เห็นชายหนุ่มเดินลงมา เขาก็ประหม่าขึ้นมาทันที ทว่าในใจกลับรู้สึกตื่นเต้นเล็กน้อย หลายต่อหลายครั้งในช่วงที่ฝึกซ้อมอย่างบ้าคลั่ง คนอื่นแนะนำให้เขาผ่อนคลายบ้างเป็นครั้งคราว แต่เขาก็อดทนไว้ ทั้งหมดนี้ก็เพื่อรอโอกาสที่จะได้ก้าวไปอยู่ข้างกายเจิ้งคุนสยง
ความพยายามไม่ทรยศใคร ในที่สุดเขาก็ทำสำเร็จแล้ว
เจิ้งคุนสยงเดินผ่านคนทั้งสองไป เอ็นหลังพิงโซฟาอย่างเกียจคร้าน แล้วหยิบบุหรี่กับไฟแช็กบนโต๊ะชาขึ้นมา เขาดึงบุหรี่ออกมาหนึ่งมวน จุดไฟด้วยการไถไฟแช็ก ก่อนจะเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเป็นกันเอง “ไม่ต้องเกรงใจขนาดนั้น คนกันเองทั้งนั้น”
ถ่าเวยยิ้มตามมารยาทอยู่ข้าง ๆ ในใจคิดว่าอากู่ฟังฟังไว้ก็พอแล้ว—