ตอนที่ 277

ตอนที่ 277

“ให้อาหารยุงข้างนอกสนุกมากเลยหรือไง”

เสียงอันคุ้นเคยดังขึ้น จ้าวอวิ๋นจิ่นที่นั่งอยู่บนม้านั่งหินค่อย ๆ หันร่างกายกลับไป ก็เห็นร่างสูงใหญ่สามร่างกำลังเดินตรงมาทางนี้

มีเพียงเจิ้งคุนสยงที่ซุกมือข้างหนึ่งไว้ในกระเป๋า ท่าทางสลึมสลือทว่าวางโต

มีกลิ่นอายอันธพาลอย่างยิ่ง

“ไม่ได้ให้อาหารยุงสักหน่อย จุดยาจุดกันยุงแล้วด้วย แถมยังฉีดกันยุงมาแล้วค่ะ” จ้าวอวิ๋นจิ่นรีบอธิบาย

เจิ้งคุนสยงเดินอ้อมไปยังทางเข้า ก้าวขึ้นบันไดมาหยุดอยู่ข้างกายจ้าวอวิ๋นจิ่น โดยไม่สนใจอันนาที่ยืนอึดอัดอยู่ข้าง ๆ ก่อนจะเขกศีรษะเธอเบา ๆ แล้วเอ่ย “ไม่รู้หรือไงว่ายุงที่ประเทศไทยมันดุแค่ไหน”