ตอนที่ 266

ตอนที่ 266

กิ่งไม้ครูดผ่านร่างของคนทั้งสองไม่หยุด จ้าวอวิ๋นจิ่นเจ็บระบมไปทั้งตัว แต่สิ่งที่นางหวาดกลัวที่สุดในใจคือเกรงว่าจะเหยียบเข้ากับพวกอสรพิษพิษร้าย

นางเจ็บจนจำต้องหยุดก้าวเดิน ร่างกายสั่นสะท้านขณะหอบหายใจ เสียงหึ่ง ๆ ดัง ก้องอยู่ในหูไม่ขาดสาย นางหันไปพูดกับอันนาว่า “เธอลองฟังเสียงรอบข้างดูให้ดี ตอนนี้ฉันหูอื้อรุนแรงมาก จนเริ่มฟังเสียงน้ำไหลไม่ชัดแล้ว”

อันนาพยักหน้า อยู่เป็นเพื่อนคอยเงี่ยหูฟังรอบทิศอย่างเงียบสงบ

ร่างกายของจ้าวอวิ๋นจิ่นทรมานจนแทบจะทนไม่ไหว การหอบหายใจไม่หยุดประกอบกับอาการหูอื้อทำให้สมองพร่ามัวลงเรื่อย ๆ อันนาประคองแขนของนางไว้ สัมผัสได้ชัดเจนว่าคนทั้งร่างกำลังสั่นสะท้าน จึงเอื้อมมือสะกิดเบา ๆ แล้วเอ่ยถาม “เธอโอเคไหม”

จ้าวอวิ๋นจิ่นพยักหน้าเบา ๆ ลำคอแห้งผากเค้นเสียงออกมาประโยคหนึ่ง “ไม่เป็นไร”