ตอนที่ 257

ตอนที่ 257

เจิ้งคุนสยงมองเธอที่กำลังก้มหน้าก้มตาแกะกุ้งกินจนปลายนิ้วมันเยิ้ม รู้สึกว่าเธอเหมือนจะอ้วนขึ้นมานิดหน่อยจริง ๆ แต่ก็แค่นิดเดียวเท่านั้น

มื้อเย็นมื้อนี้ทานกันอย่างเรียบง่าย มีเพียงฮั่วเฉียงคนเดียวที่ตั้งหน้าตั้งตาทานอาหารอย่างจริงจัง คัดอาหารทะเลและวุ้นเย็นยัดเข้าปากอย่างไม่คิดชีวิต

เจิ้งคุนสยงรับสายโทรศัพท์สายหนึ่ง เขากล่าวเหลมองเวลา แล้วเงยหน้าขึ้นสังเกตเห็นจ้าวอวิ๋นจิ่นกำลังหาวนอน

เธอติดนิสัยนอนกลางวันสักครู่มานานแล้ว วันนี้ไม่ได้นอน ตอนนี้จึงเริ่มง่วงนอนอีกครั้ง

หยิบผ้าขนหนูเปียกชื้นด้านข้างขึ้นมาเช็ดมือ

“กลับไหม”

จ้าวอวิ๋นจิ่นขยี้ขอบตาที่แดงระเรื่อเพราะการหาวนอน แล้วพยักหน้าเบา ๆ