ตอนที่ 244

ตอนที่ 244

การเดินทางสิบชั่วโมง ไม่ยาวแต่ก็ไม่สั้น จ้าวอวิ๋นจิ่นดูภาพยนตร์ติดต่อกันหลายเรื่อง ทรงตัวทานอาหารเสริมที่นำติดตัวมากลางทาง ตาที่จ้องหน้าจอนานจนปวดรวดเร็วจนอยากจะนอนพักสักครู่

เธอรู้สึกเหมือนเพิ่งหลับไปได้ไม่นาน ก็ถูกเจิ้งคุนสยงตบไหล่ปลุกเบา ๆ

จ้าวอวิ๋นจิ่นพันผ้าห่มสีขาวบนร่างแน่น ความง่วงงุนถาโถมหนักหน่วง ค่อย ๆ ลืมตาทั้งสองข้างขึ้น

“ลุกขึ้นเปลี่ยนเสื้อผ้า อีกเดี๋ยวก็ลงจอดแล้ว ทางนี้อากาศเย็น” เจิ้งคุนสยงหยิบเสื้อผ้าชุดหนึ่งจากช่องเก็บสัมภาระโยนลงบนเตียงตามใจชอบ

“ตกลง” จ้าวอวิ๋นจิ่นง่วงจนสมองมึนชา แต่กลับไม่มีอาการหงุดหงิดจากการถูกปลุกเลยสักนิด