กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 240
เจิ้งคุนสยงหยิบตะเกียบขึ้นมา เตรียมจะชิมบะหมี่สักคำ
จ้าวอวิ๋นจิ่นโพล่งออกไปตามจิตสำนึก “บะหมี่อายุยืนห้ามกัดขาดนะ”
ตอนที่จ้าวอวิ๋นจิ่นอยู่ที่ประเทศเอ เคยฉลองวันเกิดร่วมกับพวกหยางฮ่าว ตอนนั้นเธอยังกัดขาดไปแบบบื้อ ๆ อยู่เลย
ตะเกียบที่คีบเส้นบะหมี่ของเจิ้งคุนสยงชะงักค้างอยู่กลางอากาศ “ถ้ากัดขาดแล้วจะเป็นยังไง”
จ้าวอวิ๋นจิ่นคิดว่า ในเมื่อเรียกว่าบะหมี่อายุยืน ถ้าถูกกัดขาด ความมีอายุยืนจะไม่หยุดลงกะทันหันหรอกหรือ
“อาจจะตายมั้ง”