กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 236
“ยังมีอีกไหม” จ้าวอวิ๋นจิ่นมองเจ้าหน้าที่พลางยิ้มพูด “ฉันคงไปแย่งกับเด็กไม่ได้ หากจะขอของขวัญของฝากเพิ่มอีกสักชุด ได้หรือเปล่า”
ชายคนนั้นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะรีบพยักหน้ารับ “ได้ มีครับ”
จ้าวอวิ๋นจิ่นมองเขาหันหลังเดินไปยังบ้านหลังเล็กที่อยู่ไม่ไกล ไม่นานคนผู้นั้นก็ถือถุงใบหนึ่งวิ่งกลับมา เขาก้มตัวยื่นถุงสีขาวให้ถานคั่วด้วยสองมือ ถานคั่วไม่ลังเล ยื่นมือไปรับถุงสีขาวแล้วพูดเสียงเบา “ขอบคุณ…”
ถานคั่วชะงักไปสองวินาที มองใบหน้าของชายคนนั้นอย่างละเอียด คล้ายกำลังยืนยันอะไรบางอย่าง จากนั้นก็พูดว่า “ขอบคุณครับท่านอา”
“ยินดีครับ” ชายคนนั้นกล่าว