กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 227
อู๋ซินหลานที่อยู่ด้านข้างใช้นิ้วมือเรียวกำแก้วแชมเปญไว้แน่น หัวใจเต็มไปด้วยความหวัง เฝ้ารอให้เจิ้งคุนสยงพยักหน้าตอบรับ อยากได้ยินเขาพูดว่า “ได้สิ” แต่ทว่าอีกฝ่ายกลับนิ่งเงียบ ไม่ยอมให้คำตอบใด ๆ เสียที
บรรยากาศเงียบสงัดลงไปสิบกว่าวินาที ใบหน้าของอู๋เจี้ยถังยิ่งนานก็ยิ่งมืดมนลง เขาถือเป็นผู้อาวุธโสของคนเหล่านี้ ทั้งยังเป็นตระกูลใหญ่มีชื่อเสียงในประเทศไทย นึกไม่ถึงเลยว่าเมื่อต้องลดตัวลงให้เจิ้งคุนสยงถึงเพียงนี้แล้ว ก็ยังคงไม่ได้คำตอบที่ต้องการ
“เถ้าแก่เก้า วันนี้ผมมาที่นี่เพื่อคุยเรื่องความร่วมมือเท่านั้น ส่วนเรื่องการทำความรู้จักหรือผูกมิตร อะไรพวกนั้นผมไม่มีความสนใจแม้แต่น้อย”