ตอนที่ 208

ตอนที่ 208

จ้าวอวิ๋นจิ่นเดินไปเดินมาในห้องนอน ฝืนทนจนถึงตีสี่ตีห้า เปลือกตาหนักอึ้งจนลืมไม่ขึ้นในที่สุด นางถึงขดตัวกลับไปบนโซฟา ใช้ผ้าห่มผืนบางคลุมตั้งแต่หัวจรดเท้า ไม่นานนัก ก็มีเสียงลมหายใจยามหลับสนิทของนางดังออกมา

สองวันมานี้ นางแยกไม่ออกนานแล้วว่ายามที่ตัวเองหลับตาลงนั้น สรุปแล้วคือหลับไป หรือว่าสลบไปกันแน่

เช้าวันต่อมา แม่บ้านไม่ได้ตั้งใจจะเรียกเธอมากินข้าวเช้า เจิ้งคุนสยงกำชับไว้เป็นพิเศษ ให้แม่บ้านคอยจับตาดูจ้าวอวิ๋นจิ่นให้ดี แม่บ้านจะเดินมาดูที่ประตูห้องนอนทุก ๆ ครู่ ในร่องประตูมีแสงไฟสว่างอยู่ตลอด นางจึงไม่กล้าเคาะประตูรบกวน

แสงไฟ มืดลงอีกครั้งตอนช่วงดึกนี่เอง

จ้าวอวิ๋นจิ่นนอนได้ไม่นาน ราว ๆ สิบโมงกว่าก็ตื่นแล้ว