เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 193
จ้าวอวิ๋นจิ่นหิ้วเส้นข้าวปุ้นวิ่งเหยาะ ๆ กลับมายังตึกเล็กสองชั้น วินาทีที่เพิ่งก้าวเข้าบ้าน เธอสลัดลมหายใจยาวออกอย่างโล่งอก... โชคดีที่ไม่เจอพายุฝนลูกนี้
เธอ ดึงประตูเหล็กม้วนปิด ดึงยืนยันซ้ำ ๆ ว่าลงกลอนเรียบร้อย แล้วจึงปิดไฟชั้นหนึ่ง ก่อนจะเดินขึ้นชั้นสองตามบันได
เธอ ยืนอยู่หน้าต่างโค้ง วางเส้นข้าวปุ้นไว้บนโต๊ะ เปิดโคมไฟโต๊ะ จากนั้นก็ดึงผ้าม่านปิดมิดชิดแน่นหนา
ประเทศลาวไม่มีผ้าม่านหนาที่มีประสิทธิภาพกันแสงดีนัก เธอทำได้เพียงพยายามทำให้ในห้องมืดลงที่สุด เพื่อให้มั่นใจว่าเมื่อมองมาจากมุมมองด้านนอก แสงไฟชั้นสองจะไม่เตะตาเกินไป
เธอ ตั้งแท็บเล็ตเรียบร้อย เปิดกล่องพลาสติกใส่อาหาร กลิ่นหอมเข้มข้นของเส้นข้าวปุ้นก็อบอวลไปทั่วทั้งห้องในทันที
เธอ สุ่มเลือกซีรีส์ที่กำลังติดตามช่วงนี้ขึ้นมาเรื่องหนึ่ง แกะซองตะเกียบใช้แล้วทิ้ง กินไปชมไป